Van mind vol naar mindful

Van mind vol naar mindful

Een standaard maandag ochtend…
Ik word wakker van mijn wekker. Op tijd? Welnee… De wekker gaat twintig minuten later als noodzakelijk. Om de kans op minimaal zes uur slaap te vergroten en de donkerblauwe kringen onder mijn ogen minstens één kleurtoon te verzachten leek het mij de avond ervoor de beste oplossing om de wektijd iets te verlaten. In verticale stand check ik op mijn smartphone m’n mail, apps en Facebook, want stel je voor dat ik de afgelopen zes uur iets heb gemist. Dan ontdek ik plots dat het inmiddels weer vijftien minuten later is en dat betekent maar één ding zoef zoef die vreselijke ‘haastmodus’ in. De haastmodus is niets anders dan op de automatische piloot volledig onbewust je ochtendritueel doorsjeesen. Dit alles om ervoor te zorgen dat je op tijd bij je eerste afspraak bent. Ik vlieg gestresst m’n bed uit, stoot m’n teen aan de drempel, bons onderweg richting badkamer op de deur van mijn dochter en sta in no time onder de douche.
Terwijl ik de shampoo uitspoel, scheer ik mijn benen, poets ik mijn tanden, en roep schuimbekkend  nogmaals naar m’n dochter dat ze op moet staan. Ondertussen bedenk ik mij wat ik die dag voor afspraken heb staan en wat ik aan zal trekken. In dit geval ligt hetgeen ik uiteindelijk ga aantrekken meestal nog ongestreken op de strijkplank, wat natuurlijk nog meer vertraging betekent. Op dit soort momenten ben ik altijd zo dankbaar dat de babytijd al ver achter mij ligt. Toen was het standaard hoe hoger de tijdsdruk hoe sterker de geur van de babykamer. Ga dan maar eens op je gemak een volgescheten luier verwisselen. Poep, blije trappelende babybeentjes en net gestreken kleding is geen geschikte combinatie in de haastmodus.
In sneltreinvaart werk ik mijn ontbijt naar binnen en ga ik met koffie in mijn hand op zoek naar mijn autosleutels. Mijn dochter, die zich inmiddels ook op een nieuwe dag aan het voorbereiden is, wil uiitgerekend nú ‘even’ een vlecht in d’r haren hebben. Daar moet ik gehoor aan geven, aangezien een hevig schuldgevoel mij anders de hele dag blijft achtervolgen. Uiteindelijk zit ik dan uitgeblust in de auto m’n cruslie op te boeren, beloof ik mezelf plechtig in de achteruitkijkspiegel dat dit écht de aller aller allerlaatste ochtend is die op deze manier verloopt en besef ik na vijf kilometer dat de Tom Tom nog op de keukentafel ligt.

In een artikel in een magazine las ik over de kracht van mindful leven. Mindfulness betekent heel simpel ‘doen wat je doet, met volledige aandacht’. Dus uit je hoofd en in je lijf. Daar wilde ik mij wel in verdiepen en besloot daarom een workshop te gaan volgen. Mijn leven speelt zich frequent af in de ‘doe-modus’ waarbij de automatische piloot het regelmatig van mij overneemt. Bizar om dan te ontdekken hoeveel gedachten er in je omgaan tijdens bijvoorbeeld het tandenpoetsen of koken. De oorzaak daarvan is simpel en voor velen herkenbaar.
Omdat we zelf steeds meer willen, is het gevolg dat er steeds meer taken (ballen) op ons ‘to do-lijstje’ komen. Je doet er alles aan om de ballen, die als neerslag naar beneden dwarrelen, hoog te houden. Met pingpongballen is dat geen probleem, maar met het hooghouden van basketballen of zelfs bowlingballen wordt het een stuk gecompliceerder. Wil je niet leven in een ongeorganiseerde ballenbak dan moet je of… taken gaan schrappen wat overzicht gaat geven of… doorschakelen naar een hogere versnelling om geen bal door je vingers te laten glippen.

We kennen allemaal wel van die momenten, waarin je met volledige aandacht aanwezig bent;
– bij de geboorte van je kind,
– bij het bezoek van een arts of specialist,
– bij het kijken naar de zonsondergang,
– de eerste kus van je geliefde,
– bij het zien van verschrikkelijk nieuws.
Ga eens terug naar het jaar 2001, toen twee vliegtuigen in de Twin Towers vlogen op 11 september. Bij het zien van die beelden ben je volledig in het nu. Vrijwel iedereen weet nog precies waar hij of zij op dat moment was toen het nieuws werd uitgezonden.

Hier een aantal voorbeelden van wanneer je in de ‘doe-modus’ bezig bent. We zijn ons dan niet geheel bewust van wat we denken, voelen of doen.
– O nee, rij ik die afslag voorbij.
– Wat sta ik hier nou voor die open koelkast te doen?
– “Mam ik roep je nu al drie keer”.
– Gooi ik nou kipkruiden op het gehakt?
– Rij ik hier alwéér!
– Is de stekker van mijn strijkbout wel uit het stopcontact, is het koffiezetapparaat wel uit?
– Stoot ik weer mijn hoofd aan die lamp.
– Maak ik de hachee nou altijd met runderlappen of sucadelappen?
– Alweer een auto achter je die toetert omdat het verkeerslicht op groen staat.
– “Bedankt voor je kado, die had je vorig jaar van mij gekregen”.
– Heb ik het alarm wel ingeschakeld?
– “Hoe laat hadden we nou ook alweer afgesproken?”
– Waar heb ik mijn auto ook alweer geparkeerd?
– Ohhh néééééé mijn Ikea kast staat thuis al in elkaar, maar mijn kind zit nog in Småland

In de workshop leerde ik dat als je vaker overschakelt naar de ‘zijn-modus’ je dan bewust aanwezig bent in het nu, wat gedachten vermindert en de stress verlaagt. Dus als je eet, dan eet je. Als je leest dan lees je en als je kookt dan kook je. En inderdaad het werkt! Weet je hoeveel meer je proeft als je tijdens je lunch alleen met je eten bezig bent, zonder ondertussen de krant te lezen en t.v. te kijken? Dat dringt pas tot je door op het moment dat je met bewuste aandacht hap voor hap gaat eten.
Ik ben blij dat de doordeweekse ochtenden zoals voorheen inmiddels niet meer voorkomen.
Het is heerlijk om een half uur eerder op te staan en onder de douche de geurexplosie van sandelhout en sinaasappel te ruiken. Tandenpoetsend voor de spiegel te blijven staan met de focus op mijn tanden en niet meer op mijn boodschappenlijstje. De kleding al gestreken klaar te hebben liggen en de tijd te nemen voor het ontbijt. De rust van de ochtend neem je de gehele dag met je mee. Het is een kwestie van blijven oefenen om deze nieuwe gewoonte eigen te maken, maar na verloop van tijd heb je steeds eerder door wanneer je weer op de automatische piloot in de ruimte rond zweeft. En zo niet, dan stuitert er vanzelf een bal op je kop om je eens flink wakker te schudden..

Ben jij bekend met mindfulness en heb jij tips die voor jou en onze lezers waardevol zijn? Deel ze hieronder!

Liefs Sandra

Laat reactie achter