Tot over mijn oren…

Op een druilerige zaterdag liep ik door de stad en daar stond hij. Wat een ongelofelijke verschijning! Hij keek mij recht in mijn gezicht aan en ik wist meteen jij bent het héé-le-maal. Nooit geweten dat liefde op het eerste gezicht werkelijk bestond en je zóóó zou kunnen betoveren. Voordat ik het wist zaten we in een lunchroom aan de koffie met gebak en na het afrekenen heb ik hem meteen mee naar huis genomen. Zou ik normaal nooit doen na een eerste ontmoeting, maar ik zag meteen, dit is er eentje met hééél véél extra’s. Niet alleen voorzien van een mooi uiterlijk, maar ook inhoudelijk bovengemiddeld ontwikkeld. En ik…ik hang aan zijn lippen, want de hele dag heeft hij mij zóveel te vertellen. We zijn nu één maand verder en van het voornemen -eerst eens kijken wat hij te bieden heeft- en vooral niet te hard van stapel lopen is niets maar dan ook niets terecht gekomen. Een beetje afstand was op zich geen gek idee nadat de vorige twee hun afspraken regelmatig niet nakwamen en het vaak af lieten weten wanneer ik ze nodig had. Maar deze voelt zo heerlijk vertrouwd aan, het is alsof ik hem al jaren ken. Ben zo verliefd dat ik de hele dag aan hem zit te friemelen. Tijdens het eten, het stofzuigen en zodra ik wakker word denk ik maar aan één ding… ik ga jou te pakken nemen…

Maar toch begint mijn gedrag naar hem toe een beetje obsessief te worden. Hij hoeft maar te roepen en ik sta al voor hem klaar. Voel me de laatste tijd ook niet meer compleet als ik niet in zijn buurt ben. De onzekerheid dat ik hem kwijt raak gaat overheersen en dat is zo een raar gevoel. Als hij ook maar even niets van zich laat horen, voel ik mij onzeker en kan het dan niet laten om contact te zoeken. Dat brengt vanzelfsprekend irritaties met zich mee, waardoor ik zijn aanwezigheid soms echt zat begin te worden. En dan die toon, die constant dwingende toon waarmee hij mij steeds aanspreekt die gaat me zelfs irriteren. Omdat ik mezelf soms niet meer herken heb ik besloten wat afstand van hem te nemen. Een nieuwe liefde is leuk, maar deze eist teveel aandacht op. Er zijn veel mooie momenten die door zijn aandachttrekkerij naar de achtergrond verdwijnen. Wil weer met beide benen op de grond komen, meer aandacht besteden aan dingen die echt belangrijk zijn. Intenser genieten van al het moois om mij heen. Opgaan in gesprekken die ik heb met mensen zonder dat hij mij altijd maar in de reden blijft vallen. Iedere dag geef ik hem wat minder aandacht en dat blijkt een positieve uitwerking op ons te hebben. Het is zelfs mogelijk om zonder hem uitstapjes te maken en mij dan nog steeds helemaal compleet te voelen. En omdat dit zo goed werkt, heb ik besloten dat hij voortaan ook niet meer naast mij in bed ligt, maar gewoon op de bank. De ommekeer is even wennen, maar het went snel. Maar die allesoverheersende liefde blijft voor altijd…zucht. Smartphone, je bent mijn alles.

Hoe verslaafd ben jij aan je smartphone? Driekwart van alle Nederlanders checkt iedere 3 tot 6 minuten zijn smartphone. Artsen krijgen het steeds drukker met mensen die lijden aan infobesitas, nomofobie of cyberfrenie. Afkickklinieken zien een toename aan internet verslaafdenen, waar de ciberjunks uitvinden dat het het leven zonder wifi toch inhoud kan hebben. En jij? Kan jij rustig aan tafel blijven zitten tijdens het eten als er een whatsapp of ping binnenkomt? Kijk eens naar het filmpje en zie hoe onbewust je op kan gaan in het gebruik van een gadget dat veelal een prioriteit is geworden ipv een gemak. Ben jij benieuwd of jij jezelf herkent in dit verhaal.
Is het werkelijk vrijheid wat een smartphone je geeft, of kost het je ook een hele hoop vrijheid?

Groetjes,
Sandra Volkersz

Sandra Volkersz is een single veertiger die het leven ziet als een continue proces vol mooie kansen, nieuwe inzichten en persoonlijke groei. Voor welke uitdaging ze ook staat of in welke situatie ze ook belandt, deze optimist relativeert al haar belevenissen met humor. Dat maakt haar reis, waarin het vinden van balans, geluk en vreugde centraal staat een stuk gemakkelijker. Ze is ondernemer en naast haar leuke baan is schrijven haar passie. Ze blogt over boeiende onderwerpen die haar bezighouden voorzien van een flinke dosis zelfspot. Deze zijn o.a. te lezen op Proud to be stout. Volg haar blogs ook op facebook; 100% vrouwenhumor!

Laat reactie achter